BlogAlgemeen › EAU-N congres in Wenen

EAU-N congres in Wenen

Congres voor urologie verpleegkundigen

Donderdag, 24 Maart 2011

Wat voorafging.
In Wenen vond van 18-22 maart 2011 het 12e EAU-N congres plaats, parallel aan het 26e EAU congres. De EAU is de Europese Verenging voor Urologie en de ‘N' toevoeging staat voor de verenging van de Nurses, verpleegkundigen dus.

In december 2010 hebben Annemiek, Ans, Caroline, Gemma en ik van verschillende bedrijven de uitnodiging ontvangen om dit bij te wonen. Geweldig mooie kans natuurlijk! Vorig jaar stond een en ander ook al gepland (het vindt jaarlijks plaats) in Barcelona, maar helaas gooide toen de vulkaan uit IJsland, letterlijk, roet in het eten. Wat een feest dat we dit jaar wederom deze kans geboden kregen! De collega‘s op de poli die niet mee gingen (er moeten mensen achter blijven om de poli draaiende te houden) werden langzamerhand ziek van ons liedje de hele dag; ‘wij gaan naar Wenen toe' (meer tekst hadden we ook niet, alleen herhaalden we dit dan wel een paar keer). Het werd tijd dat we naar Wenen gingen!

Donderdag 18 maart '11
Op donderdagavond 18 maart na een ‘gewone' dag werken, werden Gemma en ik al opgepikt om alvast op vliegveld Düsseldorf te overnachten omdat we de volgende dag vroeg zouden vertrekken. Aangezien onze groep bestond uit 12 verpleegkundigen uit heel Nederland, van Groningen tot Sittard en van Bergen op Zoom tot Hoorn, was dit wel een mooie oplossing. Ook konden we dan alvast kennismaken met de rest van de groep. Tenslotte moesten we het qua sfeer en gezelligheid van elkaar gaan hebben deze dagen. Het werd meteen de 1e avond al bere-gezellig! We waren allemaal vol verwachting van het congres!

Vrijdag 19 maart ‘11
Al vroeg (6.30 uur) zagen we de groep weer in de lobby van het hotel. De stemming zat er al meteen weer in, al had bijna niemand (lekker) geslapen. We liepen(!) naar het vliegveld om in te checken. De vlucht verliep voorspoedig, voor we het doorhadden zetten we voet op Oostenrijkse bodem. Jammer genoeg regende het! Een Nederlands sprekende reisleider pikte ons op en leidde ons naar de bus. Hierna kregen we een rondtour door Wenen, we zagen slot Hofburg, verschillende parlementsgebouwen, de Opera, het Prater, het congresgebouw waar alles plaats zou vinden, de Donau en het Sezesscionsgebouw, waarvan men een foto had gebruikt voor op de flyers van het congres.
Na de lunch kregen we ‘vrij' om in te checken in het hotel en bijvoorbeeld zelf Wenen te verkennen. Omdat we dichtbij de Stephansplatz zaten hebben we even cultureel gedaan, maar vanwege de regen hebben we toch snel een droger heenkomen gezocht in winkels. Het organiserend bedrijf heeft voor ons geregeld dat we werden geregistreerd en de congrestassen opgehaald! Super, want in die congrestas zit een boek met het urologisch programma voor alle dagen, wat handig is, maar wel zeer veel weegt. Als je je per dag in het hotel voorbereid heb je verder genoeg aan de samenvatting, dat scheelt al snel een paar kilo. Het programmaboek van de Nurses was een stuk hanteerbaarder en goed mee te nemen.
Ook de metrokaart zat in de tas, evenals de badge mét je registratie en barcode.
 
Het avondeten was in een erg leuke, hippe tent waar je behalve kon loungen ook heerlijk kon eten en prachtig boven de Donau hing. Behalve uitwisseling van dingen op het werk (hebben jullie een protocol voor dit of dat, of hoeveel patiënten zien jullie met, maar ook; wij hebben een hele mooie website....?), hadden we het ook over andere dingen die ons dagelijks bezighouden, dus het werd wederom een gezellige avond.

CONGRESDAG 1                Zaterdag 20 maart '11         

Wederom vroeg zaten we aan het ontbijt. Vervolgens op zoek naar het metrostation. Wat een geweldig systeem van openbaar vervoer. Gemma overweegt een handtekeningenactie om ook in Doetinchem en omstreken een metrolijn aan te leggen! Steeds meer mensen met badge om de nek en herkenbare congrestas stapten in op de verschillende stations. We waren er! In één lange rij liepen we naar de ingang. De beveiligingsmensen aldaar lieten je alleen doorlopen als je je badge zichtbaar droeg. Tjonge, wat een immens gebouw! Daar moest je padvinder voor zijn om de weg te kennen. Als je het nurses-deel eenmaal had gevonden, werd het wat overzichtelijker.
Onze eerste workshop was "Bridging evidence-based research and clinical nursing'. Er werden 4 aansluitende presentaties gegeven die inzichtelijk maakten hoe je met behulp van klinisch / verpleegkundig onderzoek de kwaliteit van zorg kan verbeteren. De presentaties werden gegeven door 2 vrouwen uit Denemarken, die aan de hand van een revalidatie-schema de herstelfase van de patiënt hadden verbeterd én versneld. Zij lieten zien dat het weliswaar heel goed is dat de medische wetenschap zich verder blijft ontwikkelen (o.a. techniek en farmacologie), maar dat de betekenis van een ziekte op het dagelijks leven van de patiënt óók de nodige aandacht vraagt om de totale behandeling (cure én care) steeds verder te kunnen verbeteren. Op zich is dat geen nieuws; de verpleegkundigen hebben in de loop van de afgelopen decennia een steeds belangrijker positie en rol gekregen, maar om te horen hoe dit in Denemarken daadwerkelijk aandacht en vorm krijgt, daarvan kan ik alleen maar watertanden! Om een verpleegkundig onderzoek te kunnen doen om daadwerkelijk een zorgverbetering evidence based te implementeren zijn een aantal voorwaarden belangrijk. 
  • Allereerst budget, ‘no money, no fun' was hun conclusie. Immers, om onderzoek te kunnen verrichten is mankracht nodig.
  • Daarnaast is support / ondersteuning nodig vanuit eigenlijk alle geledingen van een instelling. Dit betreft uiteraard een directie / bestuur van een instelling, maar daarnaast van alle medewerkers in een instelling. ‘Men' moet bekend zijn met het nut van doen van onderzoek, bereidwilligheid om mee te doen komt dan namelijk eigenlijk vanzelf. Zorg is (meestal) multidisciplinair is en ook nog eens ziekenhuisbreed. Betrokkenheid van iedereen bevordert een onderzoek, én kansen om het te implementeren.
  • Tot slot zijn, puur praktisch, natuurlijk ook de volgende middelen nodig; ondersteuning vanuit een goed uitgeruste bibliotheek, het hebben van een statistisch programma, maar ook ondersteuning bij toepassing hiervan uiteraard ook van belang. Och, daar kunnen wij toch alleen maar van dromen? Wij hebben binnen Slingeland natuurlijk wél een ZH-bibliotheek en natuurlijk zijn daar ook wel artikelen en boeken te vinden en wat er niet is heeft Anja (van de bieb) tot nu toe snel en accuraat voor mij besteld of te leen gevraagd. Maar dan moet ik al wel weten wat ik dan in wil zien. Een bieb hebben waarin dit allemaal al aanwezig is, en het gewoon voor  het grijpen staat, och.....
De take home message voor mij was wel dat de bal nu ligt bij de verpleegkundigen! Wij hébben al een belangrijke rol, maar kunnen nog wel iets meer gaan claimen. Ook op kleinere schaal kan er wel onderzoek worden gedaan om bepaalde zorgverbeteringen onderbouwd door te voeren. We hebben vaak ideeën genoeg, nu wordt het tijd dit te gaan realiseren!
 
Hierna was er voor mij een International Societies Board Meeting. Als voorzitter van de Nederlandse vereniging voor urologie verpleegkundigen (V&VN urologie) was ik uitgenodigd om aan de bijeenkomst met bestuursleden van andere Nationale Urologieverpleegkundigen Verengingen deel te nemen. We zaten uiteindelijk met 11 nationaliteiten in de vergaderruimte. We hebben allemaal als doel om de kwaliteit van zorg te verbeteren. Daartoe hebben we nationaal ons eigen congres, wel of nog geen website, wel of geen eigen tijdschrift om alle kennis uit te wisselen en te delen. Eenduidigheid en uniformiteit realiseren dat streven we allemaal na. Wat kunnen we van elkaar gebruiken zodat we niet allemaal voor onszelf het wiel lopen uit te vinden? De EAU-N is een organisatie die zelf al veel heeft gerealiseerd (oa richtlijnen) maar een medium zou kunnen zijn op welke manier we met zijn allen afstemming kunnen bereiken. Het was een goede bijeenkomst.
 
Het liep inmiddels tegen het middaguur en we waren verzadigd van het luisteren naar presentaties (allemaal in het Engels) en het zitten en luisteren op zich. We hadden hoognodig behoefte aan KOFFIE!!! Dat bleek niet te krijgen. Wel kon je het kopen (voor een flink bedrag!) of bij verschillende stands halen. Er is geen organisatie van een congres mogelijk zonder sponsoring / financiële ondersteuning vanuit bedrijven. Er waren verschillende verdiepingen ingericht met alleen maar stands. Zowel van hulpmiddelen en materialen, maar ook van instrumenten en farmacotherapie. We werden overweldigd door de grootte van sommige stands. Wel viel het ons tegen wat er aan gadgets was te scoren. Ik was een keer eerder op een EAU-N congres geweest en kwam met tassen vol pennen, parapluutjes, toilettasjes en verzin het maar thuis. Dat blijkt in de loop der jaren minder te zijn geworden. Maar we gingen voor de koffie, en die hebben we daar gevonden. Gewoon, daar waar de meeste mensen stonden! Na de lunch wat uitgebreider aan standbezoek gedaan, maar nog de helft van de stands niet gezien!
‘sMiddags was de officiële opening van de Nurses-meeting. De voorzitter van de EAU complimenteerde de club met alle werkzaamheden die ze afgelopen jaren hadden verricht en gerealiseerd en keken vol verwachting naar het komend jaar om de samenwerking verder uit te bouwen. Immers, we hebben elkaar nodig! Ook dit is eigenlijk wel bekend, maar altijd héél prettig om eens hardop uitgesproken te horen! Ook ‘de rest van de wereld' hoort dan de erkenning. Aansluitend was de presentatie van de nieuwe guideline (richtlijn) over transrectale echogeleide biopten van de prostaat. Enerzijds om de kennis van de assisterende verpleegkundigen te vergroten, anderzijds zijn er in verschillende landen steeds vaker verpleegkundigen met een aanvullende opleiding die de biopten nemen. Uniformiteit in werkwijzen is van belang.
Hierna was er een gesponsorde presentatie over de resultaten van een nieuwe katheter en tot slot was er een borrel.
We hadden de knollen schoon op en togen na het eerste glas terug naar het metrostation en hotel. Daar wachtte een wederom goed restaurant en gezellig en lekker diner. Uiteraard werd ook de dag geëvalueerd en wordt er ook weer over verschillende werksettings gesproken. Gelukkig is de groep niet zodanig dat daar alleen over gepraat kon worden. Na het diner ging ongeveer de helft van de groep naar het hotel en wij gingen met de andere helft naar de Hollandse avond. Onze andere collega's zouden daar ook zijn en voor een feestje zijn wij wel in! Het was stampend-vol in de zaal bij de kroeg. Zoveel Nederlanders! Urologen, artsen in opleiding, artsonderzoekers, verpleegkundigen. Iedereen bleek in voor een feestje.
 
CONGRESDAG 2          Zondag 20 maart '11

Fris en fruitig(?!)  zaten we weer vroeg aan het ontbijt en vervolgens in de metro. Onze ochtendsessie ging over ‘Female sexual dysfunciton'. Veel is er al gesproken over erectiele dysfunctie en welke problemen mannen kunnen hebben met hun seksueel functioneren, maar de problemen (en behandelingen) die vrouwen kunnen hebben werden tot nu toe onderbelicht. Nou, veel is goed gemaakt! Er waren 4 presentaties. De inhoud ging over de oorzaken en het voorkomen (prevalentie) en over mogelijke behandelingen. Uiteraard heeft de seksuoloog een belangrijke taak in de behandeling, maar de verpleegkundige kan er ook veel mee! Immers iedere ziekte of behandeling van een ziekte kan effect hebben op het seksueel functioneren. Maar zeker bij een opname in een ziekenhuis is er een kans om dit bespreekbaar te maken. Vraag er naar, sta erbij stil! Hoe je dat kunt doen werd ook belicht. Tenslotte was er ook nog een bijzonder humoristisch gebrachte presentatie waarbij ook cosmetische chirurgie in het vrouwelijk uro-genitaal gebied aan de orde kwam. Het was een feest om naar die man te luistern, maar stiekem had hij ook ethische consequentie's en dilemma's in zijn presentatie meegenomen.
 
In de presentatie over gevolgen van prostaatkanker op de partner van de prostaatkankerpatiënt werden items belicht die mooi aansluiten bij wat wij hier in het Slingeland ook willen gaan oppakken. Immers, de partner heeft een belangrijke rol in begeleiding en opvang van de patiënt thuis, maar krijgt misschien zelf ook te maken met bepaalde consequenties van het ziek zijn van de partner. Dit kan uiteen lopen van het beantwoorden van telefoontjes van meelevende kennissen en familieleden, tot regelen van incontinentiemateriaal, tot seksuele problemen. Daarnaast kan de partner natuurlijk ook met een stuk angst en beleving zitten waar ze (/hij) dan haar (/zijn) partner niet mee wil belasten, want ‘die is al ziek'.
 
De lunch hebben Gemma en ik samen met Annemiek, Ans en Caroline bij hotel Sacher genuttigd. Uiteraard werd dan de Sacher Torte. Alleen moest je je daar al opstellen in de rij en zou een tafeltje voor 5 nooit lukken. We zijn dus 2 straten verderop bij een Konditorei gaan zitten, waar het ook erg lekker was! Yummie. Tenslotte nog even op de foto bij het Sezessionsgebouw, dat hoort er immers bij! Terug in het congrescentrum werden Gemma en Annemiek aangesproken. Op de dia's die werden getoond tussen presentaties door was een foto van hen zichtbaar, gemaakt tijdens de borrel gisteren! En ze werden al herkend!!!! We hebben de organisatie ons email adres gegeven met het vriendelijk verzoek de foto te mailen.
Vervolgens hebben we posters bekeken, waarover presentaties plaats zouden gaan vinden. We hebben inmiddels de wens opgevat om hier op de poli een onderzoek te doen en dit dan tijdens een volgend congres ook middels een poster te presenteren. Het is altijd goed dan alvast te kijken naar voorbeelden van anderen!
Ook hebben we met 4 collega's nog wat stands bezocht. En een erg leuke foto laten maken!
Wederom een zeer leerzame dag!
 
CONGRESDAG 3                     Maandag 21 maart '11

We konden uitslapen! Ons programma begon pas om 9 uur! Het onderwerp was Nursing Research. Het was een wedstrijd / learning sessie. Verpleegkundigen uit 2 ziekenhuizen presenteerden hun onderzoeksvoorstel voor een verpleegkundig onderzoek. Aanleiding, onderzoeksprotocol, middelen, tijdspad en alles wat er bij hoort. Geweldig! Gemma en ik werden steeds enthousiaster om zelf ook een onderzoek op te zetten en op de poli terug in Nederland uit te voeren. Even brainstormend kwamen we zo al tot een paar onderwerpen! De presentaties werden besproken en beoordeeld door een jury die aanvullend (kritische) vragen stelde. Zeer leerzaam, wat natuurlijk ook de bedoeling was van deze sessie! De winnaar zou budget krijgen om het onderzoek te realiseren.
Aansluitend was er een presentatie van verpleegkundigen uit 2 ziekenhuizen die enkele jaren geleden zo'n budget toegekend hadden gekregen. Zij koppelden terug hoe hun onderzoek was verlopen, wat de resultaten waren. Helemaal super!
Ik moet zeggen; het verpleegkundig programma is enorm vooruitgegaan ten opzichte van de 5 jaar geleden dat ik er een keer eerder bij was! Was het toen vooral het medisch (urologen) deel en een paar verpleegkundige sessies, nu had het vpk programma ook heel wat te bieden. Natuurlijk ben je vrij om evengoed een presentatie van de urologen bij te wonen. Als verpleegkundig specialist ben ik werkzaam op het raakvlak tussen cure en care, dus is zowel het medisch als het verpleegkundig programma relevant! En ook als verpleegkundige is het goed op de hoogte te zijn van de nieuwste medische ontwikkelingen. Maar het vpk programma had ook zeker vel interessante onderdelen.
Na de lunch was de ledenvergadering van de EAU-N. Als voorzitter van de Nederlandse club moest ik daar uiteraard wel naartoe. Maar wat lokte slot Schönbrunn (Sissi-paleis) en het zonnetje buiten! Als Remy bleef ik in het congrescentrum. Toch was het binnen ook de moeite waard. De plannen voor het aanstaand jaar werden verteld, er was een verkiezing van de nieuwe voorzitter en verpleegkundigen uit America, Australië maar ook uit landen binnen Azië hebben aangegeven graag toe te willen treden tot de EAU-N. Het wordt dan meer een Global Vereniging voor Urologie Nurses (GAUN). Altijd goed om wereldwijd georiënteerd te blijven, mits het Europees karakter niet ondergesneeuwd raakt.
 
‘sAvonds hadden Gemma en ik het geluk om naar het afsluitende gala-bal te mogen. Onze collega's zaten inmiddels in het vliegtuig of waren alweer thuis, maar och wat een belevenis! Uiteraard in galatenue, togen we naar slot Hofburg. Hele hoge plafonds, mooie brede trappen, rode lopers, kroonluchters, alleen maar mensen in galatenue, lekker buffet, Wiener Orchestra, Weense dansparen, jazzzangeres, dansles, kortom te veel om op te noemen. Wij hebben genoten! Wat een belevenis!
 
TOT SLOT                   Dinsdag 22 maart '11

Het is de dag van vertrek. Nog even snel Wenen in om iets mee te nemen voor de in Nederland achtergebleven collega's. Ook nog even een overheerlijk kopje koffie. Dat laatste is jammer, want hierna bleek mijn portemonnee weg te zijn! Dus ook nog kennis gemaakt met de Weense politie. Dit was ook weer erg leerzaam, maar dan vooral voor hoe het NIET moet! Empathie bleek niet zijn sterkste eigenschap, in tegenstelling tot kauwgom kauwen. Eens aan de andere kant van een buro zitten en ervaren hoe dat is doet je ook weer inzien hoe belangrijk een stukje medeleven en ‘op weg helpen' is. Ik geloof dat we dat op de poli aardig goed doen, gezien de verkiezing tot meest klantgerichte poli wordt dat ook wel zo gewaardeerd.
Mijn conclusie is dat er bij ons op de poli al veel is bereikt. Natuurlijk is het altijd goed om op een internationaal congres rond te lopen en te smullen van alles wat elders al is, maar als je kijkt wat wij allemaal al hebben, zitten we zeker op de goeie weg. Het is fijn om weer nieuwe uitdagingen te zien en ook om ons netwerk weer te hebben verbreed. Daarnaast was het grandioos om allemaal mee te maken, zo'n internationaal congres, compleet verzorgd, in Wenen! Nu op naar het 1e post-EAU-N congres op 23 juni in Nederland voor alle verpleegkundigen die niet in de gelegenheid waren om naar Wenen te gaan of juist die verpleegkundigen nog willen napraten over Wenen. Ook ik zal daar een presentatie geven over een lezing die ik in Wenen heb bijgewoond. Evenals enkele andere verpleegkundig specialisten die in Wenen aanwezig waren. Het doorgeven van kennis gaat alweer door!
Het volgend EAU(-N) congres is in februari 2012 in Parijs. Dan weten we waar naar uit kunnen kijken....!

ReageerReageer

Reacties

Uw reactie op EAU-N congres in Wenen

(Let op: de nicknaam die u opgeeft zal zichtbaar zijn.)