Forum Archief

Ervaring informatie en herstel van BPH operatie via HRyntschak methode

zondag 30 maart 2014 om 19:01

Mijn ervaring naar aanleiding van Prostaat operatie (BPH) volgens de methode HRyntschak door dr E.Taubert, Slingelandziekenhuis (Sz).

Bij mijn eerste bezoek kwam dr Taubert via zijn Cystoscopie onderzoek tot de conclusie dat ik een zeer vergrote gezonde prostaat had. Ik had enigszins tegen het onderzoek op gezien maar dat bleek volledig onterecht. Door de ontspannen sfeer en de zeer vakkundige uitstraling van zowel dr Taubert als zijn assistente voelde ik mij wel op mijn gemak.

Dr Taubert gaf na zijn onderzoek een goede uitleg van de operatie die gezien de ingreep en het advies van de anesthesist onder volledige narcose plaats zou gaan vinden. Hij vertelde mij dat er veel informatie op het internet te vinden is over BPH en de HRyntschak methode maar dat ik vooral de informatie op de Sz website als enige juiste moest beschouwen. Helaas gaf de zoekterm HRyntschak en BPH geen resultaat op de Sz-website.
Via Google kwam ik met deze zoekterm wel bij het Radboudziekenhuis terecht en daar werd deze operatie volledig beschreven. De informatie over de situatie vlak na de operatie en het herstel was echter zeer summier. BPH bleek Benigne Prostaat Hyperplasie te betekenen. Met de opgedane kennis ben ik weer opnieuw gaan zoeken op de Sz-website. Nu kon ik wel uitgebreide informatie vinden hoe de operatie werd uitgevoerd. Maar ook op de Sz-website kon ik maar weinig vinden over de ‘Days After’.

De operatie is op maandagmorgen vroeg door dr Taubert uitgevoerd. Een uurtje daarna kwam ik uit de narcose en kreeg een enorme aandrang tot plassen. De verpleegkundige vertelde mij dat ik mij moest ontspannen, het gewoon kon laten lopen omdat er een katheter was ingebracht. Dat bleek later een slang(etje) te zijn van zeker 8mm in doorsnede dat via de penis in de blaas was gebracht. Hieraan gekoppeld zat een spoelunit die de blaas moest schoonspoelen van bloed dat in de blaas is achtergebleven. Dat dit zo zou zijn had ik niet verwacht. Ik had mij er dus blijkbaar niet goed genoeg op voorbereid. Ook zat er een drainslangetje in mijn buikwand daarvan was ik wel op de hoogte dat deze zou worden aangebracht.
Volgens de informatie die dr Taubert mij had gegeven zou het herstelverblijf in het Sz ongeveer 3-4 dagen duren. Dat werd uiteindelijk zes en een halve dag.
Tijdens deze herstel periode ging de drain er woensdag morgen uit. Maar de katheter bleef zitten omdat het percentage bloed in de ‘urine’ veel te hoog was en er veel bloedstolsels in zaten.
Bij de operatie was ik meer dan 1 liter bloed kwijt geraakt en voelde ik mij als een slappe vaatdoek. Dat dit kon gebeuren wist ik ook niet. De vergroting van de prostaat was bovenmatig en daardoor was de operatie ‘zwaarder’ uit gevallen dan vooraf verwacht. Dit had zo zijn consequenties.

Ik heb het inwendig herstel als langzaam ervaren. De urine bleef maar rood/rose gekleurd met veel stolsels daarin. Donderdag werd besloten om een handmatige spoeling te doen om zodoende de achtergebleven bloedstolsels beter te kunnen laten afvloeien. Dat gaf als resultaat dat rood/rose meer rose werd. Hierdoor kreeg zowel het verplegend personeel als ik hoop op een sneller herstel. Maar zicht op verwijdering van de katheterslang was er nog niet.

Vrijdagochtend kwam bij het bezoek aan bed door een collega van dr Taubert ter sprake dat zij toch wel verbetering zag in mijn situatie en dat ontslag op zaterdag of zondag mogelijk zou kunnen zijn. In de loop van deze vrijdag zag ik ook de kleur lichter rose worden maar nog belangrijker minder stolsels.

Zaterdag aan het einde van de ochtend kwam dr Taubert en hij besloot dat de katheter er uit kon. Dat was een hele opluchting. Door een goede ademinstructie van de verpleegster werd deze geheel pijnloos en vakkundig verwijderd.

Nu de katheter was verwijderd voelde dat als een grote opluchting. De opdracht was nu om zelf te plassen. Dat gebeurde al heel snel en spontaan, ik had geen macht over mijn spieren. De urine was door het verwijderen van de katheter weer flink rood gekleurd. Direct hierna werd via een echo het urine restant in de blaas gemeten. Bij de tweede keer moest het restant kleiner zijn. Gelukkig was dat ook zo en kreeg ik het bericht dat ik direct naar huis mocht om verder te herstellen.

Omdat ik nog geen controle kon hebben over mijn blaas, kreeg ik een pak incontinentie materiaal mee om het weekend droog mee door te komen. Deze situatie werd mij verteld en ook dat dit nog wel even kan duren en de urine nog een tijdje rose zou blijven. Ook kreeg ik tips mee wat ik wel en niet mocht doen de komende maand.

Overigens heb ik gedurende mijn verblijf in het ziekenhuis geen echte pijn gevoeld. In het begin van de week kreeg ik wel pijnstillers die voor mij vooral waren bedoeld als ontstekingsremmers en niet als pijnstillers.

Over de verzorging van het verplegend personeel niets meer dan lof en grote bewondering voor hun inzet.

Bij thuis komst diende zich al snel een paar keer een flinke bijna spontane rose plas sessie plaats. Ik vroeg mij af hoe ik dat ’s nachts in bed moest redden. Ik had de opdracht mee gekregen veel water te blijven drinken (2-2,5 liter) voor het schoon spoelen van de blaas. Ik heb achteraf waarschijnlijk ’s avonds te veel gedronken.

Met flink wat preventieve incontinentie middelen wilde ik gaan slapen, maar ik lag nog geen 20 minuten in bed of ik moest er al weer uit. Dit heeft zo de hele nacht geduurd. De 20 minuten weren na vijf keer 30 minuten oplopend naar 60 minuten bij het ochtendgloren. Ik heb in deze hele nacht heel veel vocht verloren. Gelukkig zonder natte ongelukken.

Bij het opstaan voelde ik mij goed en opgelucht. Na een uitgebreide douche beurt en met een beetje hulp van een laxeermiddel voelde ik mij als herboren. In de loop van de dag bleef de urine nog steeds flink rose gekleurd. De frequentie liep terug tot om de paar uur. Maar de spiercontrole was nog moeizaam.

Tot slot  Zonder korte termijn verwachting van enkele dagen, verwacht ik wel dat het iedere dag beter zal gaan.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat de informatie via folders en website over de operatie zelf zeer duidelijk is, maar de informatie over de herstel situatie hier en daar te kort schiet. Dit was ook mijn drijfveer om mijn ervaring te delen.

Nogmaals met dank voor een naar mijn mening goed uitgevoerde operatie en de goede verzorging van het verpleegteam. Maar ook de maaltijd service krijgt van mij een 10 met een griffel.

KG 1-11-1947

Reacties

  • Anoniem

    Hartelijk dank voor uw uitgebreide beschrijving van uw ervaringen met de Hryntschak prostaatoperatie. Betreffende de voorlichting over het herstel zullen we bekijken of we meer informatie kunnen verstrekken aan patiënten. Uw ervaringsverhaal is uiteraard ook een goede toevoeging voor andere patiënten. Vandaar dat we een link naar dit bericht op de pagina over benigne prostaathyperplasie hebben gezet. Wij wensen u een voorspoedig herstel toe!