Forum Archief

prostaatkanker

dinsdag 27 juli 2010 om 14:46

Moet even van me af typen. Heb gisteren te horen gekregen dat ik prostaatkanker heb en de vaste grond onder mijn voeten is helemaal weg. Kon er niet van slapen vannacht en vind het zo erg om het aan mijn kinderen en kleinkinderen te moeten vertellen. Er zijn uitzaaiingen, maar weet niet meer zo goed wat de dokter allemaal heeft verteld. Krijg een operatie. Zou ik nog weer beter kunnen worden? Hoop dat andere mensen reageren op mijn berichtje die hetzelfde hebben meegemaakt. Gerard uit Zelhem

Reacties

  • Anoniem

    Gerard, IK heb een flauw vermoeden hoe jij je voelt. Vorig jaar augustus is mij hetzelfde overkomen, diagnose prostaatkanker met uitzaaiing. De wereld houdt op dat moment bijna op te bestaan. Van huis uit ben ik een optimist, maar toen moest ik toch wel een paar keer slikken. Nu bijna een jaar later vind ik het minder moeilijk om te accepteren dat ik een ongeneeslijke ziekte heb. Het is niet makkelijk om het je familie te vertellen, maar die leren ook te leven met de wetenschap dat Pa (opa - oom etc.) een ziekte onder de leden heeft, maar dat hij het best een redelijke tijd uit kan zingen. Ik geniet nu van veel dingen die ik anders ongemerkt voorbij zou laten gaan. De wereld bestaat nog steeds en ik hoop toch nog wel enige tijd daarvan te genieten. Sterkte toegewenst. Jan. uit Doetinchem

  • Anoniem

    Beste Jan, het doet me goed je bericht te lezen. Ik heb het slechte nieuws inmiddels gebracht aan de familie. Ondanks alle verdriet geeft het ook opluchting dat ze het nu weten. En nu de moed er weer een beetje in zien te krijgen, wat moet lukken voor ons als nuchtere Achterhoekers. Het beste toegewenst Jan. Gr. Gerard

  • Anoniem

    Beste Gerard, In 2005 heeft dr. Taubert bij mij ook prostaatkanker geconstateerd, het is alsof de grond onder je voeten wegzakt. Daarna heb ik gekozen voor een open operatie, met succes, Vandaag 15-02-2011 heb ik een blije ontslag brief gekregen. Maar ik kies er zelf voor om over 2 jaar bij hem terug te komen. Voordat ik ging was ik hyper nerveus, En gebak gehaald. Wij, mijn vrouw en ik hadden wat te vieren. Sterkte gewenst!!! Bennie Doetinchem